یک میلیون و صد هزار نفر در چهل سال گذشته جان خود را در تصادفات از دست داده‌اند.

10 تا 15 میلیون نفر در این دوره زمانی، در تصادفات مصدوم شده‌اند.

بزرگترین قاتل ایرانیان چیست؟

1. بیماری‌های قلبی (بخصوص ناشی از آلودگی هوا)
2. تصادفات!

ایران از لحاظ تعداد مرگ و میر حرف‌های زیادی برای گفتن دارد. به طوریکه 6.7% از درآمد ناخالص داخلی کشور صرف تصادفات می‌شود.

کجای دنیا ایستاده‌ایم؟

آیا تا به حال اسم کشور سیرالئون به گوشتان خورده است؟ احتمالا خیر!

اما جالب است که بدانید که تنها کشور دنیا که بیشتر از ما تصادفات رانندگی ناایمن داشته، همین کشور است. یعنی ما در بین 190 کشور دنیا، رتبه شاخص 189 را داریم. ما 20 برابر میانگین جهانی، سوانح رانندگی داریم.

بیایید مقایسه‌ای با ترکیه داشته باشیم:

ما در ایران حدود 36 میلیون خودرو داریم و سالانه 17000 کشته و 25000 مصدوم. ترکیه با جمعیتی تقریبا برابر با ما، 25 میلیون خودرو دارد، سالانه 5500 قربانی تصادفات دارد. یعنی یک سوم ایران.

به این فکر کنید که چرا ترکیه با وجود درآمد سرانه بالاتر و آزادی واردات خودرو، تعداد خودروی کمتر از ما دارد؟

آیا می‌توان کاری کرد؟بله! برای مثال ترکیه در سال 2010، سالانه 10.000 کشته بر اثر تصادفات داشت، این رقم در سال 2015 به 7500 نفر و در سال 2018 به 6700 قربانی رسید. پس مشکل قابل درمان است.

برای درمان، اول ببنیم عوامل موثر در تصادفات کدامند.

52% انسان

30% مشکلات جاده‌ای (بیشتر از 40 درصد جاده‌های کشور وضعیت نامناسبی دارند)

13% نقص فنی خودروها

(52درصد مرگ و میرها مربوط به سرنشینان پژو و پراید است. البته نباید فراموش کنیم که تعداد این خودروها در کشور نسبت به بقیه انواع، بیشتر است.)

اما چه می‌شود کرد؟ توان در افتادن با خودروسازها را که نداریم!

اول باید ببینیم مشکل کجاست. می‌دانیم که رانندگان دلیل اصلی مشکل هستند. اما مشکل رانندگان چیست؟

1. خواب آلودگی
2. سبقت غیر مجاز
3. سرعت غیر مجاز
4. رانندگی طولانی مدت در شب

 

پس بهتر است که:

بین ساعت 5 تا 7 صبح رانندگی نکنیم.

بین ساعت 12 تا 16 رانندگی نکنیم.

حتما از خودروهای دارای ایربگ استفاده کنیم.

در ایامی که جاده‌ها شلوغ‌تر هستند، مثل 29 اسفند، اول، 7، 8، 12 و 13 فروردین از جاده‌ها دوری کنیم.

 

راستی، چرا دم عید همه جاده‌ها شلوغ است؟ چون بر خلاف تصور بسیار از مردم، در ایران تعطیلات کم داریم!

ما در ایران سالانه 78 روز تعطیل داریم، اما برای مثال، ژاپن 121 روز و ترکیه 118 روز تعطیل در سال دارد.

افزایش روزهای تعطیل منجر به کاهش تراکم سفرها در ایام نوروز و در نتیجه کاهش تلفات انسانی می‌شود.

در این متن هشت توصیه مالی اقتصادی برای دانشجویان قرن جدید داریم! دانشجویانی که دوره ای متفاوت را تجربه می کنند!

1. شما و پدرتان

به دلایل مختلف، مثل شرایط زیرساختهای کشور، تحولات سیاسی و هزار و یک عامل ریز و درشت دیگر، زندگی شما دانشجوی عزیز سخت‌تر از پدرانتان خواهد بود. رشد مالی برای شما مسیری دشوارتر است. ممکن است با یک لغزش در مسیر، خرید خانه برایتان تبدیل به رویایی دست نیافتنی شود.

پس به دنبال سواد مالی باش و هرگز گول وعده های ثروت راحت و سریع را نخور.

2. بی سوادی اگر…

بیایید تعارفات معمول و پیام‌های انگیزشی را لحظه‌ای کنار بگذاریم و حقیقت قرن 21 را ببینیم: دانشجوی گرامی شما بدون دانستن زبان انگلیسی بی‌سواد محسوب می‌شوید.! فرقی هم نمی‌کند رئیس جمهور یک کشور باشید یا یک پرستار در شهری کوچک. اگر می‌خواهید رشد کنید، باید سر از کار دنیا در بیاورید و برای فهم دنیا، نیاز به خواندن منابع دست اول دارید.

پس بهانه را کنار بگذار و یکی و دو سال وقت برای زبــــان خواندن بگذار.

3. پس انداز به سبک مادربزرگ عصمت!

پس انداز به روش مادر بزرگ عصمت، مرده است! گذشت آن زمانی که مادربزرگان با خرید النگو و نگه داشتن پول زیر فرش، کم کم پول جمع می‌کردند و دختر و پسر عروس و داماد می‌کردند و خانه و ماشین می‌خریدند.

پس باید یک الگوی مناسب برای پس‌انداز و سرمایه‌گذاری داشته باشی.

4- دشمنی در جیب شما

شبکه های اجتماعی را برای لذت بردن و جفت یابی شما دانشجوی عزیز نساخته‌اند. این شبکه ها وقت ما را می‌گیرند، می‌فروشند و از حضور ما پول در می‌آورند. اگر نمی‌دانی موقع استفاده از اینستاگرام و تلگرام و … چه هدف بلندمدتی را دنبال می‌کنی، قربانی سیستم سرمایه‌داری هستی که زمان تو را تبدیل به ثروت دیگری می‌کند.

پس بدان که این ابزارها برای تبدیل تو به درآمد دیگران طراحی شده اند.

5. دولتی که رویا می بیند

دولت قرار است حقوق شما را زیاد کند؟ دولت قرار است شما را استخدام کند؟ دولت قرار است چیزی را ارزان کند؟ بعد از چند دهه زندگی در ایران، اگر هنوز نمیدانید دولت گرفتاری‌های مهمتری از رسیدگی به وضع من و شما دارد، کلاهتان پس معرکه است.

پس باید اصول اولیه اقتصاد را بیاموزی و از تاریخ درس بگیری.

6. پدر و مادرت

دانشجویان عزیز جمعیت کشور رو به پیری است و فرزندآوری کاهش یافته. اگر تعداد عمو و دایی و خاله و عمه‌ها را با تعداد برادر و خواهر خودتان مقایسه کنید، می‌بینید که وقتی 20 سال بعد پدر و مادرتان توانایی کار کردن نداشته باشند، حقوق بازنشستگی کفاف زندگیشان را ندهد، در وضعیت بسیار سختی قرار خواهید گرفت.

پس برای یک کشور پیر با زیرساخت‌های کاملا ناکافی از الان خود را آماده کن.

7. دانشگاه، شاید عنصری نامطلوب!

چین 1.4 میلیارد نفر جمعیت دارد و 2310 دانشگاه. ایران 85 میلیون نفر جمعیت دارد و 2569 دانشگاه. پر از دانشجویان. کافی نیست؟ چین رشد اقتصادی دو رقمی دارد و نیاز به نیروی کار ماهر. ایران رشد اقتصادی ندارد و فقط نیاز به دلال دارد!

پس دانشگاه برو، ولی فقط به آن اکتفا نکن. مهارتی بیاموز

8. جهانت را بزرگ کن

بحران جمعیت، بحران آب، بحران اعتماد به دولت و … هزار و یک ابربحران دیگر منتظرند که وارد میدان شوند و مشکلاتی بی انتها برای ما بسازند. و بیا صادق باشیم، به نظر نمی رسد کسی به فکر حل این مسائل باشد.

پس در هر مهارتی که می‌آموزی، جهان‌روا بودن آن را در نظر داشته باش. یعنی مهارت‌هایی بیاموز که در صورت مهاجرت به کارت بیایند.

می توانی از این پست بگذری و توصیه‌های آن را فراموش کنی و 20 سال بعد، در دهه چهار تا ششم زندگی خود، حسرت روزهای گذشته را بخوری و کاری از تو ساخته نباشد.

یا می‌توانی راه دیگری را انتخاب کنی و با برنامه‌ریزی و جلوگیری از اتلاف وقت و انرژی خود، مسیر روشن‌تری را ترسیم کنی.